മനസിൽ പൊട്ടിവിടരുന്ന വാക്കുകൾക്ക് തട്ടിയും മുട്ടിയും പുറത്തേക്ക് പറന്നുപോകാനൊരു ഇടം. പദം പറഞ്ഞ് കരയുന്ന അവയെ പറത്തിവിട്ട് ഇരുണ്ട വെളിച്ചം വിതറിയ മുറിയിൽ പിന്നിത്തുടങ്ങിയ പുല്ലുപായയിൽ ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന് ഞാൻ കാഴ്ചകൾ കാണുന്നു
2016 ജൂലൈ 5, ചൊവ്വാഴ്ച
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
നടന്നു തുടങ്ങും തോറും ദൂരം പിന്നോട്ടേക്കൊഴുകുന്നൊരു കാലത്തിലാണ് ഞാൻ.... തൊട്ടപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എന്റെ പ്രതിഭിംഭമാണ്. ഒരക്ഷരം പറയാത...
-
കാലത്തിനോ നേരത്തിനോ മുഖം നൽകാതെ തികട്ടിയെത്തുന്ന ഒരുപറ്റം ഓർമ്മകൾ... നിന്റെ ശ്വാസം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുറിയിൽ അവ പരസ്പരം കലഹിക്കുകയാണ...
-
മഞ്ഞുമഴയിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന വനത്തിന്റെ മാറിലേക്ക് കാൽവെയ്ക്കുമ്പോൾ സ്വാഗതമരുളാൻ ആദ്യമെത്തിയതൊരു മലയണ്...

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ